สนองต่อความต้องการของท่านพี่ทั้งหลาย
เอาหน้าอินู๋ซีมาให้ดู
เอิ๊ก !!!!!!!
เค้าอายง่ะ
*-*-*-*-*-*-*-*-*
*-*-*-*-*-*-*-*-*
*-*-*-*-*-*-*-*-*
*-*-*-*-*-*-*-*-*
*-*-*-*-*-*-*-*-*
ซีจังหัวทิ่ม 555+
หน้าตาแบบนี้มีคนเดียว (หน้าประหลาด)
ตัวประหลาดกลมๆ เป็นหมั่นโถ เหอะๆ
พี่สาว.....
พี่สาวที่รัก.....
กาลเวลามักจะพรากเอาความสุขที่สุดในชีวิตไปจากเรา
ถึงแล้วสินะ...
วันเวลา...
ที่จะต้องจากกัน
*-*-*-*-*-*
ในวันที่พี่สาวเลือกที่จะเดินไปตามทางของพี่สาว
น้องสาวคนนี้
ได้แต่ยืนมองหลังของพี่สาว
ที่ค่อยๆ ไกลห่างออกไปทุกที
แม้ก่อนหน้านั้นจะอยู่ใกล้แค่ไหน
มือที่เคยจับกันไว้
ตัวของพี่สาวที่เคยกอดกันทุกวัน
รอยยิ้มของพี่สาวที่มีให้น้องคนี้ทุกวัน
กำลังจะหายไป
หายไป...อย่างที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้เห็นมันอีกครั้ง
แม้เมื่อก่อนจะใกล้กันแค่ไหน
แต่พอถึงวันนี้
กลับไม่อาจฉุดรั้งพี่สาวเอาไว้ได้
น้ำตา..
ยังคงไหลอยู่ตลอดเวลา
แต่ด้ยสัญญาที่ให้ไว้กับตัวเอง
"ยิ้มส่งพี่สาวนะ"
อย่างนั้นคงจะดีกว่า
น้ำตา เอาไว้ให้ตัวเราได้เห็นเพียงคนเดียวก็พอ
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
29/08/06
เพิ่งจะรู้ ว่าพี่สาวกำลังจะไป
ตกใจ เศร้า ไม่รู้จะทำยังง
30/08/06
อีกสองวันพี่สาวกำลังจะไปแล้ว
เศร้าจังนะ
31/08/06
"กอดไว้นะ เดี๋ยวก็จะไม่ได้กอดแล้ว"
แค่คำนี้ที่พี่สาวพูดมา
ทำเอาน้ำตาของน้องคนนี้แทบจะไหล
นั่งเขียน ทุกๆอย่างที่คิดออก ทั้งความรู้สึก หลายๆสิ่งหลายๆอย่างให้พี่สาว
เขียนไปก็จะร้องไห้ไป
เอากระดาษไปให้พี่สาว
พี่สาวกำลังถ่ายรูปกับเพื่อนอยู่
เห็นแค่ข้างหลัง
........
หลังนี้ ที่พรุ่งนี้ จะไม่อยู่ให้เราได้เห็นอีกแล้ว
หน้าของพี่สาว
ที่กำลังจะหายไปช้าๆ
ณ ที่ตรงนี้
ที่ที่เคยมีพี่สาวอยู่
วันนี้ วันที่ 1 กันยายน
ไม่มีพี่สาวอยู่แล้ว
ที่ห้องม.5p 1/2
ไม่อยากจะเข้าไปเลย
เข้าไปแล้วก็เจ็บ
เจ็บ แต่ต้องแกล้งทำเป็นไม่เจ็บ
เพราะยังมีอีกคนข้างๆ
ที่ยังคงอ่อนแอ
ต่อไปนี้ ก็ไม่มีพี่สาวให้ไปร้องไห้ด้วย
ต่อไปนี้ก็ไม่มีพี่สาวให้ไปเต้น MM ด้วยแล้ว
ต่อไปนี้ก็ไม่รู้จะไปทำอะไรบ้าๆกับใคร
ต่อไปนี้ใครจะมาลูบหัวเค้าได้เหมือนพี่
ในวันนี้ วันที่พี่ไม่อยู่
มันเงียบเหงาจริงๆ
คิดถึงพี่มากๆ
คิดถึงที่สุดเลย
*-*-*-*-*-*-*-*-*
กาลเวลาชอบเล่นตลกกับชีวิตของคน
เราทำอะไรไม่ได้
ก็ได้แค่ เดินไปตามทางที่ป็นอยู่เท่านั้น
........
ขอให้พี่สาวมีความสุขนะคะ
โชคดีนะคะ
(ยิ้มหวาน)
ใคร คนที่เคยรู้ใจ
รอยยิ้มที่เคยรู้จัก
กำลังจะหายลับไปทุกที
คำพูดที่ซึ้งใจ
ที่เคยว่ารักมากมาย
ไม่มีอีกแล้วนับจากนี้
แต่คนจะไปก็ต้องไป
รักเท่าไหร่แต่ฉันคงทำได้เท่านี้
ได้แต่ยินยอมรับความเจ็บปวด
และฉันจะอดทนแม้แทบขาดใจ
ไม่อาจจะวิ่งหนีความจิงที่มันโหดร้าย
จะพร้อมจะยอมเข้าใจความเปลี่ยนแปลง
จะอยู่เพื่อเรียนรู้ความเจ็บปวด
จะฝืนเดินต่อไปแต่ไร้เรี่ยวแรง
และคงมีที่สักวันหนึ่งฉันจะเข้มแข็ง
ถึงแม้ไม่รู้ต้องนานซักเท่าไร
เธอ เธอเคยเป็นทุกสิ่ง
จะขอขอบคุนทุกอย่าง
ที่เคยให้ฉันจนวันนี้
แต่คนจะไปก็ต้องไป
รักเท่าไหร่แต่ฉันคงทำได้เท่านี้
ได้แต่ยินยอมรับความเจ็บปวด
และฉันจะอดทนแม้แทบขาดใจ
ไม่อาจจะวิ่งหนีความจิงที่มันโหดร้าย
จะพร้อมจะยอมเข้าใจความเปลี่ยนแปลง
จะอยู่เพื่อเรียนรู้ความเจ็บปวด
จะฝืนเดินต่อไปแต่ไร้เรี่ยวแรง
และคงมีที่สักวันหนึ่งฉันจะเข้มแข็ง
ถึงแม้ไม่รู้ต้องนานซักเท่าไร
และคงมีที่สักวันหนึ่งฉันจะเข้มแข็ง
ถึงแม้ไม่รู้ต้องนาน..ซักเท่าไร
นั่งอ่านน้ำตาไหลกับอิซัง
เมื่อวานพี่ก็พยายามเข้มแข็งให้ถึงที่สุดแล้วนะ
แต่น้ำตาก็ยังไหลอยู่ดี
ไม่รู้จะเม้นไรต่อว่ะ
- -"
ไม่ว่ายังไงมันก็ยังอยู่ตรงนี้เสมอ
#1 By น้ำริน (202.5.82.16) on 2006-09-02 10:58