I can't try to be happy. Lose my friend.

posted on 26 Jul 2006 18:55 by zeanoassassin  in MEMORIZ

แรงกดดัน

คำพูด

การกระทำ

พวกเธอไมเคยรู้หรอกว่าตัวเองทำมาออกมาได้.......

แล้วมันส่งผลกระทบถึงคนที่นั่งพิมพ์อยู่ตรงนี้อย่างไร

.

ไม่เคยคิดที่จะเรียกร้องความสนใจจากใคร

น้ำตาซักหยดเคยมีให้เห็นมั้ย

บ่นซักคำมีหรือเปล่า

ซีเก็บมามากพอแล้ว

การที่เก็บทุกอย่างรวมๆกันเอาไว้

เมื่อถึงเวลาที่จะปล่อยออกมา

....มันอาจจะแรง...

...และพวกเธออาจจะรับมันไม่ได้...

.

เราถูกทิ้งมาโดยตลอด มันเป็นความรู้สึก เข้าใจกันบ้างหรือเปล่า

สิ่งที่เราเก็บมานาน ไหนบอให้พูดออกไปไง ไหนบอกว่าให้พูดมาตรงๆ พอพูดออกไป

ก็ไม่ฟังนี่

ทุกๆเรื่องในกลุ่ม เราเป็นคนสุดท้ายที่รับรู้...ไม่ได้ว่าอะไร

ไม่เคยจะพูดไม่เคยจะบ่น ไม่เคยเรียกร้องอะไร

แต่คนๆนี้............ก็เจ็บเป็นเหมือนกันนะ

พวกเธอบางคน คงไม่เข้าใจ

เพราะพวกเธอ เป็นคนที่มีผู้คนล้อมรอบอยู่เสมอ จนบางครั้ง ลืมความจริงใจ ลืมเพื่อนคนนี้ไปโดยปริยาย

................................

ทีจริงก็ไม่อยากพู ไม่อยากทำให้เครียด อุตส่ารอ

รอให้เธอหายเครียดในทุกๆเรื่อง แล้วเราค่อยคุยกัน

แต่วันนี้ เราเป็นมารร้าย เพราะการควบคุมอารมณ์ขของตัวเองไม่ได้

ขอโทษที่ทำให้ทุกคนเสียใจ

แต่วันนี้ เราอยากที่จะเดินหน้าต่อไป โดยทิ้งคนหลายๆคนไว้ที่ตรงนี้ และพาบางคนไปกับเรา

คนที่ถูกทำหมือนเรา พวกที่ถูกทิ้งเหมือนกัน

เธอดูไม่รู้หรอก ว่าใครมั่ง แต่ขอให้รู้ไว้อย่าเยว ทุกการกระทำที่เธอทำออกมา พวกเราจำและเจ็บ

ถึงวันนี้ ........ ด้วยความรู้สึกแบบนี้ คงจะไม่อยู่แล้วล่ะ

กลุ่มที่เคยดี กลุ่มเพื่อนที่เราทุ่มเทไปให้ 100% เต็ม ตอนนี้บางคนทำให้มันเหลือเพียง 0 หรือ 10

ขขอโทษที่เพื่อนคนนี้ไม่ดี ขอโทษที่ทำให้ร้องไห้

แต่การออกจากลุ่มของเรา

เราคิดว่ามันดีที่สุดแล้วนะ

เราไม่อยากใช้คำว่ากลุ่มทั้งที่เรารู้สึกแบบนี้

อยากจะบอกว่าขอโทษ

และขอให้รู้ ว่าเพื่อนทุกคนมีหัวใจ

ยังมีอีก...หลายคน ที่ไม่พูด พวกเค้าอาจจะทนได้

แต่เราขอจบมันที่ตรงนี้ เพื่อที่จะได้ไม่เจ็บ

คงไม่ผิดใช่มั้ย ถ้าจะหนีความเจ็บปวด....ไม่ให้มันเจ็บไปมากกว่านี้

ขอโทษนะ

แต่เพื่อนคนนี้ก็มีหัวใจ และเจ็บเป็น!

วันนี้ครียดค่ะขอโทษทุกคนที่เข้ามาอ่านด้วย

อย่างที่บอกวันนี้ เค้า คงคิดว่าซีเป็มารร้ายที่เอาแต่ใจ

ซีเคยบอกว่าไม่อยากถูกเกลียด และถ้าโดนทิ้ง คงจะเศร้าใจมากๆ ทุกคนที่เข้ามาบ่อยคงจะรู้

ซีอยากบอกนะว่ารักทุกคนที่นี่

แต่วันนี้ไม่รู้จะรักษาชีวิตตัวเองออกไปได้อีกนานมั้ย

กำลังใจมันหมด อยากจะร้อง แต่ถ้าร้องออกไป ทุกคนจะเป็นห่วง

แค่ซีมาเขียนแค่นี้ก็ห่วงกันแล้วใช่มั้ย

ซีรักพี่ๆนะ

ต่อไปนี้ซีไม่อยากทนในเรื่องที่ไม่จำเป็น

ซีอยากเลือกอยู่ในที่ที่มีคนรักซีและซีก็รักพวกเค้า มากกว่าในที่ที่มีคนที่ซีรักอยู่แต่พวกเค้าไม่เคยสนใจความรักที่ซีมอบให้มาตลอด

ซีแค่หวัง ว่าพี่ๆที่นี่จะยังีอ้อมแขนที่อบอุ่นไว้รอซี

น้องสาวคนนี้อ่อนแอ ต้องการคนเอาใจ อย่างที่เคยบอกไปหลายๆครั้ง

ซีเป็นเด็กเอาแต่ใจ นิสัยไม่ดี แต่มีความรักที่ดีให้กับคนที่รักซีจริงๆเท่านั้น

พี่กิ๊บ พี่ซัง พี่มีน พี่กิ๊ฟ พี่ไอ พี่เก๋ พี่ตัวเล็ก และพี่ๆอีกหลายๆคน จะยังรักนู๋อยู่มั้ย

วันนี้มันเกิดความรู้สึกแปลกที่นู๋เองยังกลัว

วันนี้ขึ้นไปบนตึกชั้นสามของโรงเรียน เพราะจะไปตามน้องซ้อมหลีด

มองลงมาข้างล่าง

สูงเนอะ....ถ้าโดลงไปจะตายมั้ยนะ

โดดลงไปจะมีความสุขหรือเปล่า

ถ้าไปตอนนี้จะมีความสุขเหรอ

เบื่อชีวิตของตัวเองจริงๆ

...................................

มันน่ากลัวนะ

ถ้าซีหมดกำลังใจที่จะสู้ไป

พี่ทุกคน เจ้าชาย สัญญานะว่าจะพาซีไป never land กับไปในที่ของนู๋นะ

ที่ที่มีคนที่รักนู๋อยู่มากกว่าที่นี่

ซีพยายามทำ แสร้งยิ้มมาตลอดหลายวันที่ผ่านมา ตั้งใจทำตัวเป็นเด็กดี แต่ยิ่งทำ ยิ่งรู้สึกไม่ดี

ยิ่งทำยิ่งเบื่อ

แต่ถ้าไม่ทำ แล้วที่ทำมาทั้งหมด มันจะได้อะไรขึ้นมา

ความสุขตอนนี้ คืออยากจะเป็นอิสระ จากทุกสิ่งทุกอย่าง

เบื่อเต็มที เบื่อ...เบื่อ...

.

พี่ๆทุกคนน้องๆทุกคน สัญญากับนู๋ได้มั้ย ว่าจะรักนู๋ จะอยู่ข้างนู๋

นะคะ ได้มั้ย

***เจ้าชายขา ซีพยายามแล้วที่จะเป็นแสงสว่าที่เข้มแข็ง เป็นแสงสว่างที่สามารถส่องผ่านทะเลที่มืดครึ้มลงไปได้ นู๋ต้องพยายามอีกเท่าไหร่ถึงจะเพียงพอ วันนี้มันเหนื่อย และไม่อยู่อีกนานมั้ย กว่าแสงสว่างนี้จะดับลง.....***

5 Comments

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

อ่านแล้วจะร้องไห้T^T

ซิ่วพูดปลอบคนไม่ค่อยเก่งหรอกนะ

แต่อยากจะบอกว่า...อย่าหมดหวังล่ะ

คนเราต้องอยู่อย่างมีความหวัง

พี่ซีเคยบอกซิ่วไว้อย่างนี้นะ จำได้รึเปล่า

สู้ๆนะคะ น้องคนนี้จะคอยให้กำลังใจอยู่ข้างๆเอง

อ่ะจ๊ะ อ่ะจ๊ะ ไฟท์ติ้งง

#1 By Punk_Lolita (124.121.110.57) on 2006-07-26 19:40

หวัดดีค่ะซี

แม่อ่านบล็อกของซีหน้านี้ทั้งหมดแล้วนะคะ แม่อยากจะบอกว่าให้ซีสู้ๆในทุกๆเรื่องอย่างที่แม่เคยบอกมาแล้วหลายๆครั้ง แม่อยากให้ซีมองว่าปัญหาของซีมันเป็นแค่ปัญหาเล็กๆนะคะถ้าซีทำได้ ซีจะได้ไม่ต้องมากลุ้มใจหรือเป็นทุกข์ แม่อยากให้ซีลองมองคนอื่นๆที่เค้ามีปัญหามากกว่าซีน่ะค่ะ แล้วซีจะรู้ว่าปัญหาของเรามันน้อยนิด แต่ไม่ใช่แม่ไม่เข้าใจปัญหาของซีนะคะ ทุกๆคนย่อมต้องมีเรื่องไม่สบายใจกันทั้งนั้น ว่าแต่เราจะทำให้มันผ่านพ้นไปได้ด้วยดีหรือเปล่า ทุกๆคนที่อยู่รอบๆตัวซีพร้อมที่จะเป็นกำลังใจให้ซีเสมอนะคะ
บ้ายบาย
รักซีนะคะ

#2 By แม่กอล์ฟ (58.8.142.112) on 2006-07-27 17:48

รักสิ........

ก็สัญญากันไว้แล้วนี่นา.....ว่าไม่ว่ามันจะเป็นยังไงจะเกิดอะไรขึ้น......เราจะอยู่ข้างๆกันจับมือกันไว้......ต่อให้ไม่มีใครรักเราก็จะรักกันไม่ใช่เหรอ???

ซีอย่าลืมสัญญานี้นะ......เราจะทำให้มันเป็นนิรันดร์ด้วยกันนะ ^^

แล้วก็อย่าคิด.......ที่จะฆ่าตัวตาย

ก็ซีเป็นคนบอกพี่เองไม่ใช่เหรอ......ว่าถ้าเราฆ่าตัวตาย......ตายไปแล้วเราก็จะไม่มีปีกน่ะ........

ลองสมมตินะว่าปีกก็คือความเป็นอิสระ....ถ้าเราตายไปแล้วไม่มีปีก.........ยังไงเราก็ไม่ได้รับอิสระหรอก.....มีแต่จะถูกขังไว้กับความทุกข์มากกว่า.....อย่างนี้ต่อให้ตายไปแล้วก็ไม่มีประโยชน์ใช่มั้ยล่ะ???

พี่คิดแบบนี้......ซีจะลองคิดตามดูก็ได้....อาจจะอยากตายน้อยลงอีกหน่อย...555+.....

แล้วก็ตกจากชั้น 3 ของโรงเรียนน่ะ....ศพไม่สวยหรอก...ผูกคอตายยังจะศพสวยซะกว่า....ถ้าจะตายก็ต้องตายสวยๆสิใช่ม้า [อย่าคิดไปทำจริงๆเน้อ.....พี่ล้อเล่น]

พยายามเท่าที่ทำได้.....อย่าถามว่าเท่าไหร่มันถึงจะมากพอ.......ทำได้แค่ไหนก็แค่นั้น.....จิตใจของเรา....ความเข้มแข็งของเรามันมีขีดจำกัด.....เหมือนกับยางที่ยืดออกได้จำกัดนั่นแหละ....ทำเกินขีดกำจัดน่ะได้เป็นบ้างครั้งบางคราว....แต่ถ้าเราทำเกินขีดจำกัดของตัวเองอยู่ตลอด.....สุดท้ายเวลาที่ยางมันดีดกลับมา.........ก็เป็นเรานั่นแหละที่เจ็บที่สุด...และบางทีเราก็อาจจะ.....เจ็บคนเดียว

#3 By MEAN~MEEN on 2006-07-27 22:04

มันเปนเรื้องปกตินะ เพื่อน ก้ออย่างที่ กูบองว่าทุกสิ่งคือความว่าเปล่าว อะนะ มึงเปนคนเก็บกดมากกูอยู่กะมึงมานานกูรู้นิสังเพื่อนดี แล้วที่มึงบอกว่าชั้น 3 อะแค่นั้นหลอชีวิตของมึงอะ กูเจอปัญหามามากก่าวมึงอีก ไหนจะเรี่องของมึง เรีองคนอื่น เรืองของกู เรื่องที่กูขึ้นกลองกลาง แล้วก้อเรื่องในที่ ที่เรียกว่า กลุ่ม ที่กูไม่รู้ว่ามันไว้ใจ เชื่อใจกันได้แค่ไหน แล้เรี่องอื่น อีกละ กูก้อเคยคินนะว่าถ้ากูทำอย่างที่มึงคิดจะรู้สึกยังไง แต่กูก้อลองคิดดูว่าคนที่เขาเปนหวงกู รักกู เขาจะ รู้สึกยังไง ลองคิดแบบกูดูนะ มันอาจจะทำให้มึงรู้สึกเหมือนกูตอนนี้ ถ้ามึงทำอย่างที่มึงคิด จำไว้นะว่าไม่ว่ายังความเปนเพื่อนที่กูมีให้มึงยังอยู่ แล้วมันก้อจะอย่ตลอดไป อยู่ที่ว่า มึงจะยอมรับ หรือ เดินออกจากมัน อย่าลืมนะว่าทุกสิ่งคือความว่างเปล่าว แล้วมันก้อขึ้นอยู่กับว่ามึงจะมองเห็นมันในรูปแบบไหน

#4 By mint (124.121.91.132 /192.9.200.201) on 2006-07-28 10:05

เราเข้ามาดู แพรว บ่อยๆนะ

เรารู้ เราเข้าใจ ว่าแพรว รู้สึกยังงัย

ถึงแม้เราจะเป็นคนนอก

แต่เราอยากให้แพรว เข้มแข็งเข้าไว้

เราเชื่อว่า แพรว ต้องผ่านมันไปได้
และกลับมายิ้มอย่างสดใส เป็นโปจิ น้อยคนเดิม

ถ้ามีเรื่องกลุ้มใจ อยากระบาย แต่หาคนฟังไม่ได้

เพื่อนคนนี้ ยินดีรับฟังเสมอนะ

และถ้าว่าง ไปที่ blog เรา เราก็หวังว่า แพรวจะได้รู้ในสิ่งที่ ทำให้แพรวรู้สึกดี ขึ้นนะ

เพื่อนคนนี้ รัก zea เสมอ

#5 By **RizaRu** on 2006-07-28 23:47