[[ I'll wait until my wings are ready....and then....I'll....Fly...far and far.... away ]]

สำหรับหลายคนไดอารี่อาจเป็นการเขียนเรื่องราวในแต่ละวัน

แต่ไดอารี่สำหรับซี มันคืออะไรกันนะ...

ฮ่าๆ ไม่รุเหมือนกันอ่ะ แป่ว!!!

ไม่รุจาอัพอะไรอารายอ่ะ

แต่เมื่อวานนี้แบบว่า ทั้งเศร้า ทั้งเหงา

เฮ้อ....เหนื่อย....จัง

ไม่รู้เป็นอะไร

เหมือนเวลาเรียนในห้อง เคมีกับชีวะ เราดูเป็นส่วนเกิน..

ก็อีก 3 คน เค้าอยู่โรงเรียนเดียวกันนี่ มีเราที่เป็นคนนอก

วิชาเคมีนะ ไม่เท่าไหร่หรอก

แต่พอชีวะอ่ะ พี่คนที่สอน เค้าก็เคยอยู่โรงเรียนเดียวกับ 3 คนนั้น

เหมือนโดนปล่อยเกาะดีๆนี่เอง

เศร้าจัง เหมือนอยู่ตัวคนเดียวเลย

เหมือนถูกทิ้ง.................

..........................................................

แต่ซีรู้แหละ ว่าคนที่นี่ไม่ทิ้งซี ใช่มั้ย

ใช่มั้ยคะ

เฮ้อ...............

>>ถึงพี่สาวที่รักของนู๋

บางครั้งคนเราก็มีช่วงที่เศร้ามากที่สุด

เวลาที่คนที่เรารักเศร้า เราก็จาเศร้าไปด้วย

เป็นห่วงนะคะพี่

พี่อย่าเพิ่งท้อนะ พี่ยังมีนู๋อยู่

ถึงนู๋จะเป็นแค่เด็ก แล้วก็ช่วยอะไรพี่ไม่ได้

นู๋ก็ปลอบใครไม่เก่ง ไม่รู้จะพูดยังไง

แต่นู๋รักพี่นะ......

ไม่อยากให้ท้อใจเลย นะ

ถ้าเหนื่อยพี่ก็พักนะ ถ้าท้อ ซีจะอยู่ข้างๆ จะไม่ทิ้งไปไหนหรอก

แล้วถึงวันนั้น...วันที่พี่มีกำลังใจ มุ่งมั่นที่จะเดินหน้าต่อไป

วันนั้น เราค่อยเดินทางกันต่อนะ

ถึงมันอาจจะช้า แต่ก็ยังไปได้เรื่อยๆ

ที่ปลายทางตรงนั้น แสงตะวันกำลังรอพี่อยู่

ก้าวเดินไปข้างหน้าด้วยกันนะ....ไปสู่ความฝันของเรา

ไม่มีใครทิ้งพี่หรอกนะ

เรื่องความฝัน....บางครั้งซีรู้สึกท้อ และคิดว่าคงทำมันต่อไปไม่ได้

มันหนักเกินไปสำหรับซี ซีก็อยากจะโยนมันทิ้งไปเหมือนกัน

ซีรู้ว่ามันกดดันเวลาที่ใครมาคาหวังในตัวเรามากเกินไป

คนๆเดียวน่ะ รับมันไว้ไม่ไหวหรอก

คนรอบๆข้างเรานี่แหละที่จะช่วยได้ แบ่งมาก็ได้นะคะ ความกดดันของพี่ ซีจะได้ไว้โดยไม่บ่นนะ

จะช่วยเท่าที่ช่วยได้ เอาให้มากที่สุดเท่าที่น้องคนนี้จะทำไหว

ซีทำได้เพื่อพี่ของซีนะ (ยิ้ม)

ซีจะไม่พูดเลยว่าซีไม่ได้หวังในตัวพี่

ซีหวังนะ แต่ซีจะไม่กดดันพี่

ได้เท่าไหร่ เราก็เอาเท่านั้น คนเรามันก็มีขีดจำกัดของตัวเอง

ทำเท่าที่ทำได้ ที่เหลือก็ปลอยให้คนอื่นได้ช่วยบ้าง

แล้วก็ การมีชีวิตอยู่

มันก็มีทั้งด้านมืดและด้านสว่าง

ซึ่งทั้งสองด้านนั้น ก็อยู่ในตัวเราทุกคน

อย่าเพิ่งหมดหวังและเลิกเชื่อในตนเองะคะ

อย่าปล่อยให้ด้านมืดนั้นครอบงำเรา

เชื่อมั่นในตัวเองนะ อย่าเกลียดตัวเองเลย

แล้วก็อย่าคิด ว่าไม่มีใครรักพี่ อย่าเกลียดตัวเอง

นู๋รู้ว่าบาวครั้งพี่ไม่สบายใจ แต่พี่ก็ไม่พูดออกมา

พี่น้องก็เหมือนกันงี้แหละ

นู๋รักพี่นะ พี่เป็นพี่สาวที่ในตอนแรกเพิ่งจะรู้จัก แต่พี่ก็อ้าแขนรับซีไว้

ยังไม่ถึง สองเดือนด้วยซ้ำที่เรารู้จักกันตอนนั้น พี่รับนู๋เป็นน้อง

เวลาอยู่กับพี่แล้วซีสบายใจ เหมือนมีพี่สาวอยู่ใกล้ๆ

ดีใจจังเลย

นี่พี่ ซีรุว่าอ่านแล้วอาจจะร้องไห้ อิอิ ขนาดคราวที่แล้วยังร้องเลยใช่ม่ะ

แต่ขอให้รู้นะ ว่าน้องคนนี้รักพี่สาวเสมอ และจะรักตลอดไปด้วย

เวลาที่ซีพูดกับพี่ มันอาจไม่มีคำพวกนี้ออกมาให้ได้ฟัง

แต่ตัวหนังสือนี่แหละที่เป็นตัวสื่อสารสิ่งต่างๆออกมาตามที่ซีคิดได้มากที่สุด

สู้ๆต่อไปนะ

*-*--*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

ใครที่มาอ่านอาจจะงงนิดหน่อย เหอะๆ

นู๋ซีฝากถึงคุณพี่สาว ไม่เอ่ยชื่อนะคะ แต่ถ้าเจ้าตัวมาอ่าน คงจารุ

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

เมื่อวานก็เรียนแบบมาราธอน 12 ชม.ติด

แบบ่า นั่งเรียนไม่เป็นสุข เปิดดูนาฬิกาบ่อยมากๆ

ตอนนี้พี่เซียลทำไรอยู่น้า

พี่กิ๊ฟพี่เก๋พี่ไอ ทำไรกันอยู่ คงจาหนุกกันเลยใช่ม่ะ

งื้มๆ อิจฉาจิงๆ ไมโชคดีกันอย่างนี้นะ

เฮ้อ..........อยากไปไหนก็ได้แบบพวกพี่มั่งจัง

ตอนนี้ถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว

ปกติซีไม่อยากรักใครมากเกินไป

มักจะรักษาระยะห่างเอาไว้ ถ้ามันมากเกินไป ซีก็จะเป็นผ่ายเฉย

เพราะอะไรน่ะเหรอ

ก็เพราะกลัวความเปลี่ยนแปลงไง

แต่ตอนนี้ คงถอนตัวไม่ขึ้น

เหอะๆ ทำไงดี ยิ่งรักมากขึ้นทุกวัน

ฮ่าๆ นู๋ซีแย่แล้ว คิดถึงทุกวันเลย

แย่แล้วแย่แล้ว แต่ก็ดีใจที่ได้คิดถึงนะ

มีความสุขเวลามองรูป ถึงจะไม่ได้ไปเจอตัวจิง

(รักที่ว่านี่ ก็เป็นความรักแบบเดิม รักแบบพี่ชายนะ ซีถึงไม่กังวลมาก ถ้าเป็นแบบอื่นล่ะยุ่งแน่ เรา)

เหอะๆ ร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกคุณชายจังเลย

ก็เหนซีพูดอยู่ทุกครั้งที่อัพไดใช่มั้ยล่ะ

ก็มันชอบไปแล้ว ชอบมากๆเลย

ไปดีก่า อัพยาวมากมาย

อื้มๆ

พี่น้ำริน นู๋ซีอัพแย้วน้า~....อิอิ

จาอัพเปนเพื่อนอิอิ อัพวันเว้นวันพอ

เหอะๆ เดี๋ยวตาย

ฮ่าๆ ไปแล้ว

ร๊ากกกกกกกกกกกกทุกคนน้า~

ช่วยอยู่กับซีต่อไปด้วยนะ

ช่วยรักนู๋หน่อย ...งื้มๆ

บั๊บบาย จุ๊บ ก๊อง ก๊อง